Dziś Wielki Czwartek, więc pora na zwolnienie tempa, chwilę
refleksji. Życzę i Wam i Waszym bliskim dobrego czasu pełnego nadziei i
bliskości. I na kilka dni znikam, zostawiając Was ze słowami papieża Franciszka i notką na temat jednej z książek,
które można jeszcze przez kilka dni u mnie wygrać.
Niech radość wielkanocnego poranka będzie waszym udziałem,
niech opromieni życie każdego z was nadzieją, ufnością i pokojem.
papież
Franciszek
7 km od Jerozolimy to dobra powieść na te dni. Do refleksji.
Bohater nie jest żadnym świętym, ideałem, osobą głęboko wierzącą, bez pytań i wątpliwości. Prawdę mówiąc, to chyba już dawno stracił resztki wiary, wraz z kolejnymi zranieniami, cierpieniem, próbami. No i wokół przecież tyle dowodów na to, że ci którzy nazywają się wierzącymi, dalecy są od ideału. Tak prościej - zająć się swoim życiem, karierą, problemami i machnąć ręką na wszystko to co jakoś pozwalałoby wzmacniać życie duchowe. Strata czasu... Bo wiara wciąż przez nas traktowana jest trochę po dziecięcemu. Ma coś nam dawać, coś zapewniać, a jeżeli wydaje nam się, że tego nie dostajemy, to odchodzimy obrażeni, mamrocząc coś pod nosem. "Boga na pewno nie ma, bo nie pozwolił by na takie zło". "Prosiłem i nic". Albo "sam sobie poradzę, nie potrzebuję pośredników". Ileż razy słyszeliśmy takie teksty, lub nawet sami je powtarzaliśmy.