Co prawda miałem pisać o Chimerze Małeckiego, ale ponieważ do tego chyba muszę mieć spokojną głowę, a teraz niewiele czasu i niedługo biegnę na kolejny spektakl, wybieram ze zbioru szkiców coś innego.
Plany notatkowe wciąż się więc zmieniają, ale chyba w najbliższych dniach pojawi się m.in. coś o serialu Znieczulenie (a zabieram się za Cichą noc niedługo), dwa spektakle, może coś z nadciągających premier kinowych, nowy Bączykowski, koreański Dół jako lektura na DKK. Na szczęście wciąż mam o czym pisać, żeby tylko sił i czasu starczyło.
Panie przodem wydane było już kilka lat temu i sam nie wiem czy wtedy czytałoby się to lepiej, czy to jest kwestia tego że po prostu niewiele dla mnie tu rzeczy nowych lub zaskakujących. Rzecz nie straciła bynajmniej na aktualności, jednak rozmowy na jakiś temat, gdy rozmówcy powołują się np. na jakieś dane, zawsze mają taki charakter trochę publicystyczny. A czy sięgamy po artykuły sprzed kilku lat? Rzadko. Zebranie więc takich rozmów wokół jakiego tematu może i jest dobrym pomysłem, jednak w przypadku książek trochę mam wrażenie że szybko tracą one na świeżości w takim sensie że nie budzą już takich emocji. Temat bowiem przecież nie przestał być ważny. A jest nim... No w uproszczeniu można by rzec równouprawnienie, a dokładniej byłoby chyba poszukiwanie różnych obszarów w których kobiety i mężczyźni nie mają równych praw, w których widać coś do zrobienia.












