wtorek, 22 lipca 2014

Ukryte, czyli nie do końca czyste sumienie


Najpierw "zapchajdziura, czyli w miejsce zakończonego trzeciego tygodnia konkursu (trwa 4 - 6 kniżek do wyboru) wskoczyła notka na temat filmu "Incydent".
I zgodnie z planami pierwsza notka z zaległości Hanneke. Po filmach, które na długo pozostają w głowie, czyli Funny games i Miłość (szukajcie w notkach o filmach obejrzanych) kolej na dwie rzeczy, które zrobiły na mnie dużo mniejsze wrażenie. Ukryte zgarniało różne nagrody, zgadzam się z tym że opowiada o ważnym problemie, ale już sposób w jaki to czyni, kompletnie mi nie podszedł.

poniedziałek, 21 lipca 2014

Szelmostwa Skapena, czyli teatr to nie tylko kostiumy i wyuczenie się roli

Kolejna lekka propozycja teatralna. Wreszcie udało się "upolować" Szelmostwa Skapena, z którymi Teatr Montownia (podobnie jak z innymi spektaklami) krąży po różnych scenach. Tych czterech wariatów lubimy z żoną już od dawna, więc to pewnie i tak nie koniec spotkań z nimi - może jeszcze w tym roku Trzej muszkieterowie, Kubuś Fatalista albo Wąsy?
Trudno to co robią nazwać teatrem klasycznym, bo ta ekipa czego by się nie dotknęła, pewnie i tak by przerobiła to po swojemu. Tym razem tekst Moliera (i w tłumaczeniu Tadeusza Żeleńskiego Boya), panowie uczynili podstawą do zabawy formą - komedia dell'arte w ich wykonaniu to zawrotne tempo i kapitalne przejścia między różnymi postaciami (jak zwykle bowiem grają tylko we czwórkę, a postaci jest przynajmniej kilkanaście).

niedziela, 20 lipca 2014

Wyprawa Kon-Tiki, czyli na pniach drzew przez jedną piątą obwodu ziemi

Wracam do zaległości filmowych - tyle tego jest, że nie wiem kiedy się z tym uporam, jeżeli wciąż poluję na perełki w telewizji (Śniadanie u Tiffaniego bardzo smakowite). Plan na najbliższe dni - Wilk z Wall Street i może jeszcze coś Scorsese, dwa razy Von Trier, dwa razy Hanneke i trylogia Raj Seidla. I może jeszcze coś w miejsce zakończonego trzeciego tygodnia konkursu. Tylko zastanawiam się nad kolejnością. Ale będą też książki, obiecuję!
A na dziś norweski kandydat do Oscarów w 2013, przygodowo-biograficzna Wyprawa Kon-Tiki. Ale pisząc o tym filmie warto też wspomnieć o pierwowzorze.

sobota, 19 lipca 2014

Nowości i starocie, czyli stosik i Ellis Peters - Tajemnica świętych relikwii


Wczoraj, ogłaszając kolejny etap wakacyjnego konkursu (już 6 tytułów do wyboru - patrz zakładki konkursy), śmiałem się, że w ten sposób robię sobie miejsce na półkach. Nowości wciąż przybywa - czasem to jakieś zakupy, gdy nie mogę się powstrzymać, w większości rzeczy do recenzji, jakieś egzemplarze z biblioteki, powroty pożyczonych książek, których sam jeszcze nie przeczytałem lub coś z akcji wędrującej książki (u mnie też takowa się odbywa - patrz baner obok). Zanim więc przejdę do tytułu, o którym dziś chcę wspomnieć - pierwszym tomie starej serii o braciszku Cadfaelu, zerknijcie na stos z jednego tygodnia. Ufff. Teraz tylko jakiś miesiąc na samotnej wyspie, żeby mieć czas to przeczytać. Niby w tej chwili 4 rzeczy naraz "na tapecie" w tym jeden a czytniku i jeden audio, ale to i tak wciąż dylematy: co odłożyć, a co czytać w pierwszej kolejności skoro wszystko kusi.

piątek, 18 lipca 2014

Mama, czyli pobaw się ze mną. I wakacyjny konkurs tydzień 4

Aktualny wątek konkursu tu
Nigdy jakoś nie byłem wielkim fanem horrorów, szczególnie tych współczesnych. Z jednej strony wywołują niepokój, ale w większości raczej śmieszą niż straszą, człowiek więc szybko zniechęca się do tego gatunku. Jestem zmuszony jednak trochę zainteresować się tymi filmami, bo starsza córka stała się wielką fanką i oczekuje moich rekomendacji lub komentarzy. I widzę, że niewiele rzeczy jest w stanie ją przestraszyć. W każdym razie "Mama" ją rozczarowała.
A ja do połowy filmu byłem nawet "na tak".

czwartek, 17 lipca 2014

Trzeci zamach - Piotr Głuchowski, czyli polecam i oddam w dobre ręce

Piotra Głuchowskiego polubiłem od razu przy "Umarli tańczą", pisałem również o jego kolejnej pozycji z tym samym bohaterem, czyli "Lód nad głową" (możecie znaleźć poprzez zakładkę przeczytane), nic więc dziwnego, że trzeci tom długo u mnie na stoliku nie czekał.  Frajda ogromna, że coraz więcej powstaje u nas nie tylko dobrych kryminałów, ale i thrillerów sensacyjnych, mocno opartych w naszej rzeczywistości - wreszcie nie musimy oglądać się tylko na to co zagranicą. Obok Choćby Ciszewskiego i Miłoszewskiego, to kolejny pisarz, którego mam zamiar kompletować wszystko co napisze (aż do jakiejś kompletnej wpadki). Jeżeli tylko nie zetknęliście się z tym autorem - nadrabiajcie jak najprędzej! I macie na to szansę. Do jutra bowiem w ramach wakacyjnego konkursu (zakładka konkursy) jest do wygrania 5 książek, jutro po 12 losowanie i dorzucam kolejne do koszyka. Znajdziecie tam również właśnie "Trzeci zamach"! Wszystkie 3 pozycje tego autora można czytać oddzielnie, choć łączy je bohater i pewnie lepiej się trzymać chronologii.

środa, 16 lipca 2014

Po ślubie, czyli jak mogłeś

Kolejna propozycja kinowa - premiera w kinach studyjnych w najbliższy piątek. Nazwisko reżysera - Jan Hrebejk, pewnie Polakom niewiele mówi, ale wystarczy na Filmwebie zerknąć na listę jego filmów by uświadomić sobie, że wiele z nich, nie tylko zgarnia nagrody na festiwalach (w tym przypadku Karlowe Vary), ale też przyciąga publiczność. U mnie znajdziecie na razie jedynie notkę o "Świętej czwórcy".
Nie oczekujcie jednak tym razem komedii, ani nic słodkiego o miłości. Choć film rozpoczyna się ślubem i weselem, to te sielskie obrazki dość szybko zastąpione są atmosferą tajemnicy, niepokoju i narastającego konfliktu.

wtorek, 15 lipca 2014

Tatiana Polakowa - Przytul mnie mocno, czyli kobieta z charakterem



No to wracamy do klimatów kryminalnych. I będzie ciąg dalszy!
Tym razem z Polakową spotkanie drugie. O książce z innej serii już pisałem i trochę kręciłem nosem, ale tym razem pożyczywszy dla znajomej z biblioteki i po jej namowach, w dwa dni pochłonąłem ostatni tom z serii bardziej poważnej, prawdziwie kryminalnej. I jeżeli czegoś żałuję to właśnie tego, że zaczynam serię od ostatniego tomu :( Chyba muszę sięgnąć do początków, nie tylko dlatego by lepiej poznać wszystkie postacie, ale przede wszystkim tło, środowisko w jakim się dzieje akcja. Bez tego miałem fajną lekturę, ale wciąż zagwozdkę z rozstrzygnięciem kto tu jest przedstawicielem organów prawa, a kto jakimś mafiosem. Chociaż w Rosji zdaje się, że to wszystko mocno się miesza - nawet z niekoniecznie czystymi rękoma można dzierżyć jakiś stołek, a znowu funkcjonariusze równie często jak rozkazy, spełniają zachcianki różnych znajomych. Takie przynajmniej można odnieść wrażenie po lekturze Polakowej.

poniedziałek, 14 lipca 2014

Kwartet, czyli robić z siebie wariata


Już od dłuższego czasu wybierałem się do teatru Imka, ale zawsze coś tam wypadało innego. Na szczęście w wakacje spora obniżka cen biletów, a i pomysł na teatr pod chmurką (kamienica na Hożej) okazał się fajny na upały. Wybrałem z ich repertuaru Kwartet, głównie ze względu na obsadę, ale już sobie upatrzyłem kilka innych tytułów na jesień. Może i wreszcie siedzibę kolejnego prywatnego teatru uda się zobaczyć.  


Kwartet Schaeffera to już klasyka i tak naprawdę samograj. Oparty w dużej mierze na umiejętnościach aktorskich, improwizacjach i ceniony przez publikę ze względu na zabawę jakiej dostarczają nietypowe role cenionych aktorów. Widziałem go już dawno temu w telewizji, zdaje się że z Teatru STU, a teraz u Karolaka można zobaczyć podobny pomysł i obsadę - m.in. Grabowscy, Peszek. My trafiliśmy na Mikołaja Grabowskiego (który też wyreżyserował ten spektakl), Jana Frycza, Tomasza Karolaka i Bogdana Słonimskiego.

niedziela, 13 lipca 2014

Podejrzani, czyli za tym wszystkim stoi diabeł wcielony

Dziś dwie notki filmowe dotyczące rzeczy ciut starszych. Najpierw zapraszam do zapoznania się z moimi wrażeniami na temat Wall Street. Pieniądz nie śpi. Wskoczyło na miejsce zakończonej rozdawajki (przypominam, że w tej chwili 5 książek do zdobycia - patrz zakładka konkursy). I zastanawiałem się czy nie zestawić tego obrazu Stone'a z Wilkiem z Wall Street, ale o nim za kilka dni. Tyle czekał to nic się nie stanie jak nie napiszę o nim dziś, a wszyscy i tak już go pewnie widzieli (bo warto). Wybrałem więc rzecz jeszcze starszą. W niektórych kręgach wręcz kultową. Bo chyba niewiele filmów potrafi tak zaskoczyć zakończeniem.

sobota, 12 lipca 2014

Antoine i Colette, Skradzione pocałunki, Małżeństwo, Uciekająca miłość, czyli 4 razy Traffaut


Wracam do François Truffaut. Pisałem już kiedyś o tym zdolnym samouku przy okazji jego pierwszego filmu, czyli 400 batów. I powolutku poznaję jego inne filmy, wciąż próbując odkryć co też w nich było oryginalnego wtedy i na ile mogą być ciekawe dziś. To taka moja edukacja filmowa. Oglądam sobie w tv 15 godzinną Odeseję filmową o historii kina i wciąż znajduję różne tytuły i nazwiska, które są mi kompletnie nieznane. Ale z jaką frajdą mogę się zatrzymać choćby przy Truffaut i powiedzieć sobie - to już znam! W moich polowaniach coraz częściej wychodzę poza Ale kino i Cinemax, bo i na innych kanałach znaleźć można perełki. Pomaga Filmweb - nie wiem czy z tego korzystacie, ale po zrobieniu listy filmów, które się chce obejrzeć (choćby korzystając z ich rekomendacji), portal sam wskazuje ci co i kiedy można znaleźć w tv. Piękna sprawa. Teraz tylko mieć czas żeby to oglądać.
No i żeby o tym pisać... Z powodu długiej listy szkiców notek, dziś wyjątkowo jedna zbiorcza notka o 4 tytułach.

piątek, 11 lipca 2014

Incydent, czyli nie róbcie ze mnie wariata. I kolejny tydzień wakacyjnego konkursu

Aktualny wątek konkursu tu
Film, który widziałem już chyba po raz trzeci i wciąż ogląda się nieźle. Ale co ciekawe - dużo bardziej lubię budowany klimat niepokoju, tajemnicy w pierwszej połowie filmu, niż przyspieszenie akcji i wyjaśnienie wszystkich tajemnic. Kurt Russel kojarzy się raczej z kinem klasy B, z rzeczami, które się pamięta i które może mają status kultowych (Ucieczka z NJ), ale trudno je uważać za dzieła wybitne.Ale tu wypada naprawdę nieźle.

czwartek, 10 lipca 2014

Żurek, czyli upokorzenia, frustracje i marzenia

Jeszcze tylko do jutro do godziny 12 czekam na Wasze zgłoszenia w konkursie wakacyjnym, jutro losowanie i dorzucam kolejne tytuły do koszyka. Zaglądajcie do zakładki konkursy!

A na dziś z różnych zaległych rzeczy czekających na opisanie wybieram produkcję krajową z roku 2003. Skojarzyła mi się z wczoraj opisywanym Kertu. Również w centrum mamy młodą dziewczynę, której łatwowierność i upośledzenie umysłowe mocno niepokoi jej matkę, wszak trudno non stop stać na straży cnoty. O ile jednak w filmie estońskim mieliśmy opowieść o uczuciu, tak tu jakoś tak swojsko, gorzko i bez nadziei się robi, bo nawet tego uczucia nie ma. Jest dziecko, a ojca nie ma.