Połączenie oczekujące, czyli zamknij oczy, nie patrz w ekran

Skoro podcasty stały się tak popularne, nic dziwnego, że ktoś spróbował wykorzystać ten format również w telewizji. Efekt trochę dziwny, bo jednak pojawia się myśl: po co włączałem telewizor, skoro na obrazie nic poza napisami się nie dzieje. Zadrżała mi więc ręka przy etykiecie film.

Dziwny format, ale treść również może zaskoczyć. Czy to thriller, czy S-F? Niby nie ma jakichś detali, wszystkie historie poznajemy przez rozmowy telefoniczne pojedynczych ludzi i dotyczą spraw raczej prywatnych, a nie namacalnego zagrożenie. To co groźne, tajemnicze, jest raczej wyczuwalne, gdzieś się czai z boku. Może to być zaburzenie czasoprzestrzeni, coś niespodziewanego co nawet trudno opisać. I rozmówca nie bardzo wie co zrobić z taką sytuacją - nagle jeden telefon może wywołać dreszcz niepokoju, lęk, czy wręcz panikę.A my tego słuchamy, bo przecież nie oglądamy. Czasem to nawet nie tyle rozmowa, co monolog nagrywany na pocztę głosową. Warto jednak trochę się wyłączyć z biegu spraw codziennych i poświecić te kilkanaście minut na odcinek - gdy się skupimy, uruchomimy wyobraźnię, czeka nas niezła zabawa.
Czy ktoś kto dzwoni do nas robi nam jakiś wkręt, żarty, czy naprawdę coś z nim się dzieje? A może z nami?