Łapcie więc kolejne czytadło, które pewnie szczególnie mocno spodoba się paniom. Katarzynę Wolwowicz poznałem w wersji kryminalnej i tam spodobała mi się chyba bardziej - tu niby mamy jakąś intrygę, jest napięcie, ale szczerze: za dużo wzdychania i trochę to wszystko jakby znajome. Może po prostu kilka thrillerów połknąłem z podobnym motywem - rozgryzania tajemnicy kogoś świeżo poznanego, fascynującego, ukochanego. Choć otoczenie ci mówi: to za szybko, uważaj, on na pewno coś ukrywa, ty widzisz jedynie swoje szczęście i masz ochotę w pełni mu zaufać... On na pewno ci krzywdy nie zrobi?
A może jednak? Czemu kontroluje? Czemu zdarzają się wokół was jakieś dziwne historie i czujesz rosnące zagrożenie i własny strach. Gdy tylko na chwilę znika, czujesz niepokój, a w dodatku dowiadujesz się, że nie mówi ci całej prawdy.
Ideał? Czy jednak zagrożenie? Balansując zgrabnie swoją bohaterką i jej emocjami Wolwowicz wprowadza fajny nastrój, nie dajcie się jednak zwieźć swoim pierwszym podejrzeniom - czeka Was tu kilka niespodzianek. Jeżeli więc lubicie thrillery psychologiczne i sporą dawkę wątku romansowego, pewnie nie będziecie zawiedzeni. Czyta się szybko i całkiem przyjemnie, a budowane napięcie sprawia, że ciekawość nie pozwala odłożyć lektury.
Przewrażliwienie? Urojenia? Czy może jednak mamy do czynienia z realnym zagrożeniem, genialnie prowadzoną manipulacją? Sprawdź sam, a może będziesz ostrożniej podchodzić do błyskawicznie zawieranych znajomości i szybkich decyzji, by związki takie wprowadzać błyskawicznie na kolejne etapy rozwoju. Żeby potem nie żałować. Wycofać się bowiem dużo trudniej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz