Firefly Lane - Kristin Hannah, czyli trzy dekady przyjaźni

Kristin Hannah już parę razy pojawiała się na notatniku i to trochę jak z Kubą Błaszczykowskim - czasem przychodzi ochota na takie wzruszające, pełne ciepła i emocji historie, bez psychopatów czających się za rogiem i piętrowych intryg. Ktoś może to nazwać guilty pleasure no bo niby wartości w tym wielkiej literackiej nie ma, podobnie jak przy thrillerach i kryminałach, bardziej chodzi mi o rozrywkę, zanurzenie się na parę godzin w jakiejś wciągającej historii, jednocześnie bez obciążania umysłu. Przebijanie się przez niektóre polecanki krytyków i tytuły wskazane przez pełne peanów głosy znawców, potrafią nieźle przeorać głowę i tam lektura nie zawsze idzie szybko, wymaga uwagi. A tu? Po prostu płyniesz.  

Tym razem mam wrażenie że jest jeszcze bardziej banalnie niż zwykle, bo przez prawie całą książkę nie spodziewajcie się jakichś wielkich zwrotów akcji, dramatów, to życie które czasem toczy się jakoś tak zupełnie zwyczajnie. A nawet jak dzieje się w nim coś ważnego, autorka też nie roztrząsa tego w nieskończoność. Mam wrażenie że to co spotyka bohaterki to jedynie pretekst do tego by tym razem opowiedzieć o przyjaźni. Takiej która potrafi przetrwać nawet kryzysy, długie okresy milczenia, rozbieżne drogi, odległość. 

Takiej przyjaźni która wiąże się nie tylko ze wspomnieniami tego co dobre, ale i dzieleniem tego co trudniejsze. Z wybaczeniem, z dzieleniem radości. Większą niż zazdrość, ból, tęsknota. 

Gdy obie były nastolatkami odnalazły się i ta relacja stała się dla obu bardzo ważna. Tully pozornie wydawała się popularna, lubiana, pełna życia, ale nosiła w sobie wiele bólu. Kate była zamknięta w sobie, zakompleksiona, miała za to wsparcie w kochających rodzicach, czego czasem sama nie doceniała, uważając ich za zbyt kontrolujących i konserwatywnych. Jedna nabrała trochę wiary w siebie, pewności i szaleństwa, druga zaś doświadczyła tego co to znaczy mieć oparcie i uwierzyła że może wiele osiągnąć. Razem się wygłupiały, dzieliły różne sekrety i obie postanowiły, że spróbują zrobić karierę w dziennikarstwie.  

Gdy Tully będzie przeć do tego choćby i po trupach, Kate będzie zastanawiać się czy to na pewno dla niej, gdy jedna będzie bawić się i zaliczać kolejnych facetów, druga będzie marzyć o prawdziwym związku. Tak bardzo się różnią, a jednak wciąż czują że nawet jeżeli ta druga nie do końca rozumie wybory, to na pewno będzie cię mimo wszystko wspierać i być gdy tego będziesz potrzebować. Nawet gdy po latach okaże się że to kompletnie różne drogi, dla jednej rodzina, dla drugiej kariera stanie w centrum, mimo pewnej zazdrości wciąż będzie szansa na szczerość, na łzy i po prostu bycie razem. 


Ładne. Pod koniec może trochę rozwalić emocjonalnie, ale to przecież za te łzy wzruszenia czytelnicy kochają książki Kristin Hannah. Podobno jest serial, nie wiem jednak czy znając już książkę nie będę za bardzo porównywać i stracę frajdę znając końcówkę.