Delirium, czyli bo na horrorach trzeba skakać

No tak, zanim napiszę o wrażeniach z filmu, który miał być największym hitem Nocnego Maratonu Filmowego w Multikinie, parę zdań o innym horrorze, który był puszczany tej nocy. Wytrwałem na dwóch, ale nawet nie żałuję, bo boję się, że zestawy robione są coraz bardziej na siłę, coraz mniej tam rzeczy oryginalnych.
Delirium choć pogrywa z widzem klasycznymi motywami, w dodatku jest przeraźliwie nielogiczny, akurat sprawdził mi się nieźle. Wszystko bowiem zależy od tego, czego się szuka w takich klimatach. Oryginalności? Potworności? Dla mnie wystarczy trochę dobrych scen typu jumpscare i wychodzę zadowolony. Mam bowiem wrażenie, że im bardziej twórcy silą się na "coś więcej", tym bardziej idiotycznie wychodzi. Potwory śmieszą, psychopaci nie przerażają, a duchy bywają tak kretyńskie, że aż głowa boli. Nie wiem czy to takie trudne, mając niezły budżet, nakręcić film, który nie udaje, że jest czymś więcej niż jest, straszy, wciąga, a jednocześnie nie jest głupawy?
Tu najbardziej mogą zgrzytać założenia: facet opuszcza zakład dla psychicznie chorych, ale ma być miesiąc pod obserwacją policji, nie opuszczać wielkiego domu, w którym jest zupełnie sam i nikogo do niego nie wpuszczać. Kontroli mają służyć oprócz bransoletki na nodze również wizyty opiekunki i telefony, które trzeba szybko odbierać o dowolnych porach. Gdy już ten idiotyzm zaakceptujemy można już spokojnie się rozsiąść w fotelu i bawić kolejnymi scenami. Schemat: co jest realne, a co jest projekcją, sprawdza się naprawdę dobrze, samo łażenie po tym domu wywołuje niepokój, a każda dziwna sytuacja jedynie go potęguje. Szkoda, że potem jest już dużo bardziej racjonalnie i przewidywalnie. Umiejętnie budowana tajemniczość, sugerowane popadanie w szaleństwo głównego bohatera, nie dała się widać do końca obronić, bo zabrakło dobrego pomysłu na jej pociągnięcie dalej. Na plus jednak można powiedzieć: przynajmniej nie nudzą, a w finale starają się być konsekwentni. 
Niestety nie znalazł się żaden dystrybutor, który byłby gotowy na wejście z tym do kin, może dlatego, że nie ma na ekranie wielkich nazwisk? Jeżeli gdzieś traficie, spróbujcie - mimo, że nie jest to produkcja super porywająca, ma kilka niezłych scen i ogląda się ją z przyjemnością.