Nie jedz tego, to na święta - Jakub Bączykowski, czyli czasem trzeba po prostu trochę odpuścić

Niby z zasady piszę o książkach, ale skoro przy filmach zdarzało mi się pisać o krótkim metrażu, a przy muzyce o EPkach to wybaczcie, że tym razem również literacko krótka forma. Opowiadanie, jakie wypuścił przed świętami Bożego Narodzenia Jakub Bączykowski to kontynuacja jego dwóch powieści z Pawłem i Sebastianem w rolach głównych. Tym razem już trochę mniej awantur wokół nich, powoli zagnieździli się na tym Podlasiu, a my możemy zobaczyć ich w tej nowej, spokojniejszej jakby sytuacji. 
 

Choć chyba przy każdych świętach, tego spokoju to chyba jednak trochę brakuje, prawda? Zwłaszcza jeżeli próbujemy światu (i sobie) coś udowodnić, dokładając starań by wszystko było perfekcyjne. 

Bączykowski przypomina nam, że choćbyśmy stawali na głowie, wszystkiego przewidzieć się nie da i może nawet czasem nie warto tak bardzo cisnąć na wszystkich, by sprostali jakimś oczekiwaniom. W końcu to czas gdy najważniejsza jest bliskość, więzi, a nie to czy wszystko będzie idealnie przygotowane. No chyba że mamy w swoim otoczeniu takie osoby, które jedynie czekają na to, by potem obgadywać za plecami jakieś twoje niedociągnięcia - wtedy święta mogą stać się koszmarem pełnym stresu i napięcia. Tym bardziej może więc warto zadbać o taki czas, który masz tylko dla siebie i tych, którzy na pewno nie będą cię oceniać... To z nimi możesz spędzić najfajniejsze chwile. 

Zamiast biegać z wywieszonym językiem za konkretnymi składnikami, zrób to co ucieszy najbliższych nawet jeżeli będzie to popcorn karmelowy. Zamiast wydawać majątek na prezenty, które i tak potem nikogo za bardzo nie cieszą, poszukaj czegoś co będzie ważne i wyjątkowe dla obdarowanej osoby - choćby to był drobiazg. 

Paweł uczy się tego, że nawet jeżeli nie wszystko układa się tak jak sobie wymarzył, to brak presji, nerwów, generowania napięcia, w końcu zaprocentuje tym, że to i tak będzie dobry czas, a każdy kto o tobie ciepło myśli i tak dotrze, choćby natura stawiała na drodze jakieś przeszkody. 

Tym razem krótko, w pełnej ciepła atmosferze, bez dramatów, ale i bez szaleństw jakich nie brakowało w Stanie się coś złego i w Uważaj na siebie. Chyba Pawłowi dobrze robi to środowisko :)