Zaskoczyła mnie ta powieść, zarówno objętością, jak i zawartością. Po Mleczarzu chyba spodziewałem się czegoś bardziej serio, w podobnym klimacie, niby z ironią, ale nie aż tak pokręconego.
Tymczasem Raczej bohater to groteskowa opowieść o tym jak to jest być superbohaterem. Czujesz w sobie jakąś presję, obowiązki, czyhają na twoje życie wrogowie, a ty nie wiesz za bardzo komu zaufać. Da się tak żyć na dłuższą metę? Jeżeli wszędzie dopatrujesz się podejrzanych interesów i ukrytych zamiarów, starasz się zabezpieczyć na wszystkie strony, a potem i tak przychodzi chwila, gdy atak przychodzi z zupełnie innej strony. Przecież nawet superbohater może się mylić, popełniać błędy, dać się zaskoczyć...
No i w życiu uczuciowym też nie jest tak, że może sobie skakać z kwiatka na kwiatek bez konsekwencji, nie pragnąć samemu jednak czegoś więcej. Anna Burns pisze nie tyle pastisz opowieści o superbohaterach, a raczej własną wersję takiej historii - pełną szalonych zupełnie motywów, działań, postaci, a centrum stawiając femme fatale, zakochaną w superbohaterze.
Czarne charaktery, geniusze zbrodni, szybka akcja zapewniona, ale to co ciekawsze to tu i ówdzie porozrzucane jakieś refleksje na temat wartości życia, lęku przed śmiercią, czy generalnie sensu istnienia i odpowiedzialności za jakieś domniemane sytuacje z przeszłości. Przecież to częsty motyw w komiksach i literaturze klasy B - zemsta, która smakuje najbardziej słodko jak nie tylko zgładzisz jakąś postać, ale najpierw skarzesz ją na cierpienie, odbierzesz to co dla niej cenne.
W takich sytuacjach stajemy się bezradni niczym dzieci. Zresztą miłość też czyni nas równie bezbronnymi. Jak tu walczyć ze złem, jeżeli podejrzewasz że jednym z jego żołnierzy jest twoja ukochana?
Niby żart, zwariowana i pełna akcji historyjka, Anna Burns potrafi jednak tu i tam powtykać jakieś życiowe mądrości i refleksje, które na moment zatrzymują.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz